۶۹

مرا به یاد آر،که بی‌شک
زیباترینِ خاطرات توام!
به حرمتِ عشق‌بازی نگاهمان
زمانِ درود
یا به باد آن قطعه شعر
وقت بدرود
تو از من
بسیار خاطره به دوش میکشی
آنچنان سنگین که پس از سالها رفتن،
هنوز در این کوچه‌ی بن‌بستی!
و‌ من هنوز تو را چون
اعلامیه‌های جوانان انقلابی
شب‌ها سرمی‌کشم
تا روزها مست از آزادی‌عشق را فریاد کنم
شعری از کتابِ:
نامه‌های سوخته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *