۵۲

من فقط فرض کردم
حواست به من هست
فرض کردم می‌آیی
می‌آیی و دوستم خواهی داشت
من با این فرضیه‌ها شاعر شدم
شاعر شدم و معادله ساختم
آن هم بدون‌ مجهول
من بنیانگذاز عاشقی
در معادلاتِ بی مجهولم

شعری از کتابِ:
سرگیجه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *